“Ivanchuk ongeslagen in 3 toernooien, en jullie kijken nog steeds naar Gotham die het Queen’s Gambit uitlegt.” — @deadbishop

De afgelopen weken bleef de 56-jarige grootmeester Vasyl Ivanchuk stilletjes 27 partijen ongeslagen in drie internationale toernooien — Reykjavik, San Vicente en Menorca. Dat zijn drie toernooien, drie tijdzones en nul nederlagen. Hij versloeg spelers met een rating van 2600. Hij speelde gelijk tegen tienerwonderen. Hij won genoeg ELO om voor het eerst in jaren terug te keren in de FIDE Top 100. En bijna niemand merkte het.

De partijen werden niet gestreamd. Er waren geen interviews na de wedstrijd, geen memes, geen live reacties. De meeste schaakmedia besteedden er helemaal geen aandacht aan.

Dus moeten we ons afvragen:Ziet een wonder er zo uit als niemand kijkt?

Hier zijn de feiten:

• Ivanchuk’s rating is nu 2656. Hij steeg 27 punten in april.
• In San Vicente scoorde hij 8/9 in een rapidtoernooi en versloeg hij Jaime Santos Latasa (2666) en Daniil Yuffa (2600).
• In Menorca hield hij Edgar Mella, een van de snelst stijgende 18-jarigen van Spanje, op afstand.
• Hij speelde in twee formaten (klassiek en rapid) en reisde in minder dan drie weken enkele duizenden kilometers.
• Op basis van FIDE’s lijst van mei 2025 presteert hij beter dan een aantal fulltime professionals die bijna half zo oud zijn.

Wat is hier precies aan de hand?

Is Ivanchuk “terug”?

Definieer “terug.” Hij is nooit helemaal verdwenen — hij speelt al jaren sporadisch, maar niet in de soort evenementen die worden geknipt en van bijschriften voorzien. Maar deze reeks is anders. Het was niet gebouwd op tegenstand van het tweede niveau, en het was geen eenmalige gebeurtenis. Hij wint nu consequent van echte grootmeesters.

Kan hij meedingen naar iets?

Hier wordt het lastiger. Het Wereldkampioenschapssysteem is niet gebouwd voor eenmalige sterke reeksen. Ivanchuk stond nooit bekend om zijn consistentie, en de Candidates — de enige weg naar de titel — vereist precies dat. Hij kwam er ooit dichtbij, in 2013. Sindsdien is het formaat alleen maar meedogenlozer geworden.

Of is dit iets anders?

Misschien zien we geen comeback, maar een glimp van hoe een schaakcarrière eruitziet wanneer die losstaat van mediacycli en commerciële zichtbaarheid. Geen Twitch. Geen sponsornarratief. Alleen resultaten.

En misschien is dat het echte verhaal: wat gebeurt er als iemand op wereldklasseniveau presteert buiten de schijnwerpers? Zou dit zijn gebeurd als hij een YouTube-kanaal had? Zouden we er meer om geven?

Voor nu blijft Ivanchuk spelen. Zijn volgende toernooi is in Slowakije. Niemand verslaat het. Niemand vliegt erheen. Maar als de afgelopen maand een indicatie is, zouden we dat waarschijnlijk wel moeten doen.